Topdag Autisme ADD en vergeetachtigheid | Geen Zin In

Eddie · 23 mei 2024

Topdag Autisme ADD en vergeetachtigheid

Ik krijg als oudere man, om de zoveel tijd poepcontrole voor darmkanker.

Dat gebeurt via de post, krijg je een busje met een prikker en wat inpakmateriaal erbij.

Maar het probleem is dat ik door de Rybelsus geen regelmatige stoel gang heb.

Of op een verkeerde tijd, dat ik op één van de beneden toiletten moet en het ligt boven in de badkamer.

Maar goed het is nu de derde week en het mag wel gebeuren en wonder ik moet.

Met geknepen billen de prikker gepakt en gedaan wat ik moest doen.

Dop erop, en even afmaken waar ik mee bezig was.

Handjes wassen en goed afdrogen anders plak het allemaal niet zo.

Dus ik netjes volgens de gebruiksaanwijzing alles ingepakt en dicht geplakt, draai ik mij om, ligt het nog op de dubbele prullenbak bij de gebruiksaanwijzing.

Zucht word er dan effe wel heel moe van. Wat nu?

Mee naar beneden genomen, onderwijl denkend, ow dan een nieuwe aanvragen en ander mogelijkheden.

En dan komt het Haagse mentaliteit wel naar boven, zal toch wel niet!

Dus alles gewoon open geknipt erin gedaan wat nodig was en alles weer dicht geplakt met plakband, die brede, ken je die.

Om er maar vanaf te zijn, dacht ik, ik ga meteen naar de brievenbus, weg is weg.

Zo gezegd zo gedaan, maar goed platteland, dus alles moet met de auto, en de minste afstand is 10 a 15 minuten.

Maar goed brievenbus is bij de supermarkt dus fijn gelijk wat boodschappen doen voor mijn jaardag (vrijdag en zaterdag).

Op zijn Eddies boodschappen gedaan, 6 van dit, 8 van dat, 5 van zus en nog eens 6 van zo.

Afrekenen, blij dat ik naar huis kan, was het weer even zat, was zo druk, had het geluk dat ik nog met de auto kon parkeren door iemand die net weg reed.

Ben zo op de helft onderweg en dan kick mijn ADD in, ga ik de herhaling in, alles weer afgaan of ik iets vergeten ben, want ja het was wel duur wat er betaald moest worden.

En toen werd ik een beetje wit in het gezicht, was me poep vergeten, zat nog in mijn tas en was de reden waarom ik naar de supermarkt ging.

Wat balen, wat weer een emoties door mijn lijf, autisme en ADD kwamen even samen tegelijk.

Maar goed stress is geen punt, daar zit ik bijna continu in. Dan maar naar het buurt supermarktje even verder op (10 minuten, kan ook 5 zijn).

Ook altijd kielekiele met de auto, benauwig en veel verkeer.

Maar zag de post bus en nog net niet met een drafje en de armen in de lucht me poep in de brievenbus gegooid.

Poepelijk (lol) maak ik dit even niet meer mee!